جمله اسلام مورد تأكيد واقع شده ، نشأت گرفته از عامل ايدئولوژى است بر اساسى بينش اسلامى ، وحدت معنوى تنها مىتواند در سايه ايدئولوژى صحيح به دنبال يك جهان بينى توحيدى تحقق يابد . براثر اين عامل معنوى نوعى الفت و وحدت در بين معتقدان به وجود مىآيد كه اوّلًا در سايهء هيچ عامل ديگرى پديد نخواهد آمد و ثانياً مرزهاى زمانى ، خويشاوندى ، جغرافيايى و نژادى را در نورديده و تحت الشعاع قرار مىدهد « 1 » ( وَاعْتَصِموُا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعًا وَ لا تَفَرَّقوُا ) « 2 » اجتماعاتى كه بدون اين عامل گرد هم آيند ، وحدتشان ظاهرى و صورى است . ( تَحْسَبُهُمْ جَميعاً وَ قُلُوبُهُمْ شَتى ) . « 3 » جامعه جامعه از ريشهء جمع و به معناى گرد آوردن است و چون اسم فاعل است به معناى جمع كننده و گردآورنده خواهد بود و در معناى اسمى از آن به گروه مردم يك شهر ، يك كشور ، جهان يا صنفى از مردم تعبير مىشود . « 4 » تعريفهاى گوناگونى از جامعه ، ارائه شده است و اين بدان دليل است كه هر كسى با بينش و گرايش فكرى خويش به جامعه مىنگرد . بيشتر جامعه شناسان ، جامعه را چنين تعريف كرده‌اند : جامعه مجموعه بزرگ و خود بسنده از افراد انسان است كه روابط گوناگون مشترك و متقابل و نسبتاً پايدارى آنها را به هم پيوند دهد . « 5 » استاد شهيد مطهرى جامعه را « مجموعه‌اى از افراد انسانى كه با نظامات و سنن و آداب و قوانين خاص به يكديگر پيوند خورده و زندگى دسته جمعى دارند » تعريف

--> ( 1 ) - در آمدى بر جامعه شناسى اسلامى ، دفتر همكارى حوزه و دانشگاه ، ص 252 . ( 2 ) - آل عمران ( 3 ) ، آيهء 103 . ( 3 ) - حشر ( 59 ) ، آيهء 14 . ( 4 ) - درآمدى بر جامعه شناسى ، ص 255 . ( 5 ) - در آمدى بر جامعه شناسى اسلامى ، دفتر همكارى حوزه و دانشگاه ، ص 269 .